خاطره

مامان و زری و آنیتا و من در اتاق بودیم. زری و من در مورد مسافرت صحبت می کردیم.

من: سفر ارزون داشتی منو خبر کن.

زری: تورای دالاهو که بد شده باید دنبال یه تور جدید بگردیم.

.

.

.

.

.

.

.

.

زری: یه کاری نکن برم پاسپورت بگیرم برم سفر خارج، ها!!!

من: اون که کار ده روزه. مهم پوله.

زری: نه بابا. چیزی نمیشه. دوستای من با تور رفتن ترکیه شده شیشصدهزارتومن. کلیم بهشون خوش گذشته.

من: با تور زیاد حال نمیده. بتونیم چند نفر بشیم خودمون بریم باحال تره.

زری: من که با تور سفر رفتن به نظرم خوبه.

.

.

.

.

.

.

.

.

 یک ساعت بعد

من وآنیتا در حال کادو کردن هدیه روز پدر هستیم.

آنیتا: اعظم، چه جوری شما با تور میرین مسافرت؟

من: به سادگی!

آنیتا: اون وقت تور پاره نمیشه؟

اول فکر کردم داره شوخی میکنه اما وقتی تعجب توی چهره اش رو دیدم فهمیدم یک ساعتی هست ذهنش درگیر این موضوعه!

من: :)))))))

پانوشت در پانوشت اخلاقی1: عاشق بچه هام و فکراشون.

پانوشت در پانوشت اخلاقی 2: من خیلی بی پول و فقیر به نظر میام در این خاطره!

سه شنبه اول تیرماه 1389