نازنینم!
دست هایم را ها میکنم تا مامنی گرم برای دستهای بی قرار تو باشد
قلبم را از جا کنده ام و خانه تکانی میکنم برای قلب بی قرارت
چشمهایم سو سو می زنند تا روی مردمک چشمان سرگردان تو فرود آید و بی قراریت را پایان دهد
.
.
.
وجودم خاستگاه تمامی توست که آرام گیرد در آغوش بیقرارت
شنبه 14 دی ماه 1387
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر