این قدر درونم احساس انرژی می کنم که گاهی حس می کنم برای آدمای دور و برم ناشناخته شدم. گاهی اونقدر انرژی دارم و راهی برای مصرفش پیدا نمی کنم که سردرگم میشم. سردرگم که میشم، ساکت می شم. سکوت که میکنم آدما باهام بیگانه میشن. بیگانگی اونا متعجبم می کنه. تعجبم، تنهاترم میکنه. و من می مونم با یه دریایی از انرژی در درونم که راهی برای مصرفش پیدا نمیکنم...... و هی تنهاتر می شم!!!
جمعه 13 دیماه 1387
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر